حقوق ورزشی و مسئولیت مدنی ورزشکاران

حقوق ورزشی و مسئولیت مدنی ورزشکاران

مقدمه
در جهان کنونی ، ورزش یکی از راههای مؤثر تربیتی و اخلاقی به ویژه برای جوانان است ؛ وسیله ای که روز به روز چهره علمی بیشتری پیدا می کند . از نظر سیاسی نیز پیروزی در میدانهای ورزشی وسیله مفیدی برای تبلیغ و اثبات اعتبار ملی است و به همین جهت بودجه های کلان و نیروهای انسانی فراوان برای پیشرفت ورزش و توفیق در میدانها صرف می شود . این اهمیت روز افزون باعث شده است که اندیشمندان حقوقی متمایل به تأسیس رشته خاصی با عنوان « حقوق ورزشی » شوند که مانند حقوق کار یا تجارت یا کشاورزی به ابعاد گوناگون این رابطه اجتماعی بپردازند . این ا قبال علمی باعث شده است که کتابها و مقاله های گوناگونی در این باره نوشته شود و رویّه های قضایی به رویدادهای ورزشی و خطرهای ناشی از آن توجه خاص کنند و ضرورتهای بازیهای ورزشی را در اعمال قواعد مسئولیّت مدنی در نظر بگیرند .
ما تا تحقّق این آرمان ، که « حقوق ورزشی » نیز به عنوان رشته ویژه ای از حقوق تدوین شود ، راه درازی در پیش داریم : هنوز ادبیات حقوقی ما در این زمینه نوپا است و رویّه قضایی ، چنان که باید ، به این پدیده مفید اجتماعی و مبارزه با خطر بازیهای ورزشی نپرداخته است . از نظر اجتماعی نیز هنوز در کشور ما ورزش رنگ حرفه و شغل ندارد و باشگاهها و انجمنهای ورزشی آن اقتدار و انسجام را نیافته اند که آفریننده نظم نو در ورزش شوند . هنوز مردم ما به ورزش به عنوان فضیلت اخلاقی می نگرند و آن را نوعی تفریح و سرگرمی مفید می شناسند و این فایده را از آن انتظار دارند که وسیله تربیت و سلامت روح و جسم آدمی شوند . این نگرش اخلاقی انگیزه سبک و ناچیزی برای دست زدن به تلاشی گسترده در راه تدوین و تکامل « حقوق ورزشی » نیست ، ولی باید این واقعیت را در نظر داشت که حقوق حرفه ای و شغلی ایجاب می کند که مقدمه لازم برای آن فراهم آید و نهادهای ورزشی به صورت مؤسسه های بزرگ اقتصادی و حرفه ای در صحنه زندگی اجتماعی ظاهر شوند .
بی گمان ، با شوق روزافزونی که در جوانان کشور برای فراگیری رشته های گوناگون ورزشی دیده می شود و موفقیتهای امیدوار کننده ای که در میدانهای بین المللی و جهانی به دست آورده اند ، پیشرفت ورزش فراتر از تقاضا و به صورت مطالبه اجتماعی و ملی درآمده است و با این وصف ایجاد « حقوق ورزشی » مستقل با همه ویژگی های اخلاقی و تربیتی و اقتصادی و عرفی آن دور از دسترس نیست و امیدوارم تشکیل همایشهای بین المللی ، سنگ نخستین این بنای رفیع باشد.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *